Hatta bazen görüyordu. Hem kurbağayı hem de prensi  görüyordu. Prensesin şaşkınlığını çocuk ta yaşıyordu. Çocukta 7 cücelerde yaşıyordu, kurbağa da, Mem de Zin de yaşıyordu içinde artık aynı kalbinde taşımaya başlayacağı o kız gibi.

Evet kaç sefer oldu diye düşündü. İlkin sınıfın kapısında belirivermişti kız. O an farketmişti. Belki öncesinde de görmüştü.  Yâda hayal mi görüyordu.  Arkadaşları ile sürekli dalga sebebi olan yine o masal kahramanı mı gelmişti gözünün önüne. Yok yok bu gerçekti.

Uzaktan baktı kıza göz göze gelme ihtimali vardı. Çekindi.  Kız bir çiçek gibi görünüyordu uzaktan. Hayır hayır bir masal perisi. Hatta belki de hayal ettiği Zin’di.

Uzaktaydı kız. İyi göremiyordu. Biraz yaklaşmak istedi. Ama ya uçup giderse diye düşündü. Evet evet bu bir peri idi ve uçabilirdi. Göze alamazdı bu riski. Süs havuzunu önüne alıp bakmaya başladı periye. Sadece başını görebiliyordu. Kızın onu görmesine imkân yoktu. Bir an daldı çocuk. Aklından tüm “mutlu son” olan Türk Filmlerini geçirdi, “onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine” sonlu masalları düşündü.  Bu durum bir süre devam etti. Çocuk hayalden hayale, masaldan masala atlıyordu.

Havuzun sesi bir koro kızın saçları sanki bir balerin olmuş ahengle dans ediyorlardı. Dahası da vardı. Bir ara çocuk kıza öyle bir hayal ile baktı ki kız suyun içindeki bir çiçek gibi görünüyordu. Evet evet bir çiçek gibi. Suda açan bir çiçek gibi.

Biraz seyrettikten sonra ders arası bitmiş olacak ki kız sınıfa doğru yol aldı. Çocuk arkasından baktı bir süre. Sonra acaba hangi sınıfta deyip sınıfının oraya kadar gitti. Girdiği sınıfı biliyordu artık. Bir an cesaretini topladı konuşmak için ama telefonu çaldı ve onun da dersi başlamıştı. Ders bittikten sonra görürüm ne de olsa diye düşündü. Zaten sadece bugün ondan fazla defa görmemiş miydi. Ağır ağır Sınıfına doğu yürürken arkadaşları yanından geçip selam verdiler. Bir kısmını görmedi, bir kısmının selamını aldı.  Nasıl görebilirdi ki zaten. Gözünde kızın saçları kulaklarında suyun sesi. Her iki duyu organını işgal etmişti kız.

Sınıfa varana kadar hoca derse başlamıştı. Gözleri ile izin isteyip arkaya doğru yürüdü. Bir an hangi dersteyim diye düşündü.  Sonra silkelendi. Bilgisayar dersinde idiler. İki senedir fakültede olmasına rağmen ilk defa görüyordu bu hocayı. Yeni gelen asistandı galiba. Çokta takmadı dersi. İyi bir bilgisayar geçmişi vardı ne de olsa. Arkaya doğru yürürken gömleğinin cebinde kalem aradı. Bulamayınca pantolonun cebini karıştırmaya başladı.

Yürürken arkadaşlara arada bir selam veriyordu gözleri ile. Ama kalem lazımdı. İmza atması gerekiyordu. Çok başarılı bir öğrenci değildi zaten. Geçen dönemde iki derste sorun yaşamıştı devam konusunda.  Sonra kalemin elinde olduğunu fark etti. Orta sıralarda oturan aslen Bitlis’li olan Selen’in verdiği imza kâğıdına bir çizik attıktan sonra arka taraflarda bir yere oturdu.  Kafasını önüne eğip cüzdanından bir kağıt çıkardı. Ön tarafta neler olduğuna bir baktıktan sonra boş kısmına imza attı birkaç tane. Aslında hiç umurunda değildi kâğıt da imza da. “Kızı” düşünüyordu. Bir süre böyle geçti. Yorulmaya başlamıştı. Sonra bir ara sınıfta bir hareketlilik oldu. Böyle bir silkelenince dersin bittiğini anladı. Kalbi hızlı hızlı çarpmaya başladı. Kızı görmeye gidecekti. Hızlı adımlarla üst kata çıktı.

Çok şükür diye sevindi. Daha dersten çıkmamıştı kızın sınıfı. Telefonunu çıkarıp biraz karıştırayım diye düşünürken sınıfın kapısı açıldı. Dersleri bitmişti galiba kızın.

İlk kız çıktı sınıftan. Kendinden emin dalga dalga uzun saçları, tam rengini görememişse de çok güzel gözleri vardı. Her şey süper gidiyordu. Biraz arkasından yürüyüp uygun bir anda kızla konuşacaktı. Kızın ardından birkaç çocuk çıktı. Yörenin çocuklarıydı. Bunları görünce birden “ya sevgilisi arsa” diye düşündü. Sonuçta kız çok güzeldi. Boşta olması zordu. İçine bir sıkıntı girdi birden.

Tüh diye iç geçirdi sonrasında. Korktuğu başına gelmişti zaten. Hemen arkasından ne idiğü belirsiz bir kısa seyrek saçlı, orta boylu büyük ihtimal aynı sınıftan bir çocuk belirdi. Belli ki çıkıyorlarmış. Kızın koluna girip yürüdüler. Gözden kayboluncaya kadar seyretti kahramanımız çifti. Bu kadar güzel bir kız nasıl o çocukla çıkar anlam verememiş olacak ki kahramanımız arkasını dönüp gitmeye karar verdi. Bir senedir hemen hiçbir işi düz gitmiyordu. Birkaç adım atarken bir saat öne kurduğu tüm hayallerini yıktı.

//**Hikayenin devamı haftaya…**//

• Sevdiğin kişinin isminin baş harfi M olur o yüzden seversin
• O kişi ötekilerden farklıdır, sürekli gülüyordur o yüzden seversin belki
• Belki de saçlarına aşık olmuşsunuzdur
• Ha belki de isminin anlamına takmışsınızdır? Bir çiçek ismidir. Hayatında hiç görmediğin bir çiçek ismi. Ama “O” çiçeği hiç unutmamak üzere öğrenmişindir.
• Belki de Pandora’nın kutusudur sevdiğin
• Yaptığın espriyi ilk belki de tek anlayan “O” olduğu içindir
• Ama belkide hiç seni takmamasındandır
• Belki de aynı okulda olduğun için seversin. Yüzüne bakamadığın için aşık olursun belki

Bunlardan biri yeter âşık olmak için veya sevmek için. Ama gel gör ki hepsi birden insanın başına gelirse elden ne gelir…

Ama aşık oldum maalesef. Hiç bir şey beklemeden.  Hiç sevilmeyeceğimi belki de bile bile. Sürekli Yeşil Çam filmlerinde duyduğum biz ayrı dünyaların insanlarıyız lafını şimdi yaşıyorum. Evet biz ayrı dünyanın insanlarıyız.  Hem ben kim sevmek kim kardeşim.

Ama her şeye rağmen farklı bir duygu. Farklı bir tat. Uzaktan seviyorum şimdi onu. RemoteAdmin ile seviyorum.

Bilir misiniz arkadaşlar. Biz ayrı dünyaların insanlarıymışız. Benimle kaybedecek vakti yokmuş.

Neyse klavyem biraz sorunlu.  Çok ta ne dediğimi anlamadım. Ben ne için sevdiğimi birkaç madde ile açıklayayım belki hak verirsiniz.

Evet ben Fenerliyim. Ama peşin peşin söyleyeyim. Biraz ağır konuşacağım. Ve Fenerin şike yapmış olabileceğine inanıyorum. Sadece Fenerin değil. Süper Lig’deki bir çok takımın. Ne Aziz Yıldırım, ne Adnan Sezgin ne şu ne bu. Hiç biri sütten çıkmış ak kaşık değil. Neyse sadete geleyim.

Çok çıktı TV lerde bu durum o yüzden yazmak istedim.

Durum 1: Seçimlerde şunu bilmiyor muyduk?

”Bir seçim bölgesindeki en çok oy alan siyasi partinin aldığı oyun toplam aday milletvekilinin sayısına bölümünden bir oy fazla alan bağımsız aday milletvekili olur” Buna da itirazınız yok sanırım.

Durum 2: Yada sezon başlamadan önce yada her zaman şampiyonlar ligini biz şu şekil bilmiyor muyduk?

“Şampiyon olan takım Avrupa Şampiyonlar Ligine gider”. İtirazı olan var mı?

Şimdi gelelim olaylara.

Olay 1:

Hatip Dicle sanırım 76 bin oy aldı. 45-50 bin yetmesine rağmen. (Sayıları tam hatırlamıyorum). Milletin Vekil idi. Ama maalesef milletvekili olamadı. Bir şekilde önü kesildi. E biz ne demiştik oyunun başında sayın YSK! Dediğin oydan fazlasıyla aldık. Niye bizi milletvekili yapmıyorsun sayın YSK!

Uzatmanın anlamı yok.

Olay 2:

Fenerbahçe gerçek manada top koşturup bilmem kaç puan geriden gelip Trabzonspor’a yetişiyor. Şampiyon oluyor. Ama şampiyonlar ligine gidemiyor. Ne mesele anlamadım. Hani sezon başında anlamıştık. Şampiyon olan şampiyonlar ligine gidecek demiştik. TFF oyun bozanlık yapıyor. Arkadaşlarınla top oynarken eğer iki de bir mızıkçılık yaparsa ne yaparsınız. Arkadaş yeter artık oynamıyorum. Çeker gidersiniz. Fener de bunu yapmaya çalışıyor alt kümeye düşürün diyerek.

Şu kısma kadar inanın ki çok umurumda değil. Ama Diyarbakır’ın AKP 6. Sıra milletvekili adayı ile Trabzonspor kafamı bozdu.  Tamam kardeşim. Yasal olarak hakkınızdır milletvekilliği yada şampiyonlar ligi. (Yasa bozuk ne yapalım). Azıcık ağır davranın sayın Trabzonsporlular. Birilerinin üzüntüsü üzerine sevinç kuleleri kurmayın. O fener bir doğrulursa kurduğunuzo sevinç kuleleri bir bir üstünüze çöker.

Pek güzel geçti diyemem. Neyse ya daha sonra bu konuyu uzun uzun yazarım neler yaptığımı yani. Bir kaç resim var onları yükleyeyim şimdilik buraya son günlere ait.

NOT: İrfan’ın fotoğraf makinası ile çekilmiş fotoğrafları buraya tıklayarak  tam boyutlarında indirebilirsiniz.) Facebook ve öteki siteler fotoğrafları küçültüp kalitesini düşünüyor.Özel resimler olabileceği için indirdikten sonra facebook, mail, sms v.b yollardan rar şifresi isteyin benden veya İrfan’dan )

Son.

Benim başıma geldi sizinde başınıza gelebilir diye yardımcı olayım dedim. Eğer internet bankacılığını kullanıyorsanız (eğer kullanmıyorsanız kesinlikle kullanmanızı tavsiye ederim) ve sms şifresi gelmesi için verdiğiniz telefon numaranızı değiştirmeniz gerekiyor ise bir dilekçe yazmanız gerekiyor.

Belki ihtiyacınız olur diye kendi yazdığım dilekçeyi sizinle paylaşayım dedim. Müşteri hizmetleri (444 00 00) halleder diye düşünüyordum ama aradım şubeye gitmeniz gerek demişti.

Buyrun dediğim dilekçe.

İlk defa belki kadınların bu kadar ilgisini çekti bence. Acaba kadınlar oy verecek mi.:)

Nasıl mı?

Örneğin bazı sünnet namazlarını kılmamış çoğu zaman da kılmış, eğer ki biz elimizden geleni yapıp arada bir sünnet namazını kaçırsak bile O’un sünnetine tabi olmuş oluruz. Çünkü sonuçta o da bazen kılmamış. Yani bizi o kadar çok seviyor ki sırf ümmeti Allah’ın sevgisini kazansın diye bazen adetlerini terk etmiş.

Sokaklarından geçerken çamura basmaktan eziyet çekiyor insan, eve gelip temizlemek de cabası. Hem şu aralar doğalgaz çalışmaları var işin çamur boyutu iyice yükseldi. Hemen her attığın adımda yerden sıçrayan su ta dizlerine kadar sıçrıyor, ki eğer attığınız adım bir fayans yad kırık bir karoya gelmişse mahvoldunuz zaten.

Ama bazen lezzete dönüşüyor. Camii avlusunda nur yüzlü, tertemiz sakallı, yaşlı amcalarla olan muhabbet hiçbir lezzete değişilmez. Bu muhabbet en taze gevrek simitten daha sıcak, buz gibi bir koladan daha serin oluyor.

Kaleye çıkıp eski Van’a bakarak kalenin yekpare kayasını eski Van’ın mezar taşı olarak hissetmek ne büyük tefekkür, üstüne üstlük kendisini “Üstad” olarak kabul ettiğim Said Nursi’yi düşerken “davam” deyip yükseldiği yere bakarken “hor hor”  şeklinde akan suyun sesini işitmek az bir lezzet mi?

Sayesinde suda açan çiçeğini sevdiğim şehre ne kadar müteşekkir olsam az değil mi?